25 / 08 /1404
به گزارش خبرگزاری آنا، عبدالله نصری، استاد فلسفه دانشگاه علامه طباطبایی، با اشاره به پیشینه علمی علامه محمدتقی جعفری گفت: علامه جعفری دانشآموخته برجستۀ حوزه نجف بود؛ دورهای که در آن، فلسفه چندان مورد توجه نبود و حتی در فضای علمی نجف نیز بستری برای پرداخت جدی به فلسفه اسلامی یا فلسفه غرب وجود نداشت. با این حال، ایشان همزمان با فراگیری فقه و اصول، توجهی اساسی به اندیشههای فیلسوفان و متفکران غربی داشت.
او توضیح داد که در فاصله سالهای ۱۳۳۴ تا ۱۳۳۸، یعنی زمانی که علامه جعفری حدود ۳۰ تا ۳۴ سال داشته، سه اثر مهم از او منتشر شده است: یک رساله کوچک فقهی، کتاب تعامل علم و دین که برای نخستینبار بحث رابطۀ علم و دین را در جامعه ما مطرح کرد، و کتاب نهایةالادراک به زبان عربی که تاکنون چاپ نشده و قرار بود امروز رونمایی شود. سومین اثر نیز کتاب ارتباط انسان و جهان است که نگارش آن دوازده سال طول کشید.
نصری افزود: وقتی این کتاب را تدوین میکردم، دریافتم که مطالعات علامه جعفری برای نگارش ارتباط انسان و جهان از حدود هجدهسالگی آغاز شده است. ایشان گفته بود برای این اثر حدود دو هزار کتاب را بررسی کردهام. در دورهای که نه کتابخانهای در دسترس بود و نه امکان جستوجوی گسترده، واقعاً دشوار بود که انسان بتواند منابع غربی و اسلامی را تا این حد مطالعه کند.