08 / 09 /1404
به گزارش خبرنگار اعزامی آنا از سرزمین وحی، در روزهایی که کاروان لبیک دانشگاهیان میهمان سرزمین وحی بود، فضای محل اقامت زائران ایرانی چیزی جز طنین آیات قرآن، صدای زمزمههای دعا و چشمهایی که میان اشک دلتنگی و اشک شوق در رفتوآمد بود، نبود. دانشجویان، استادان و کارکنان دانشگاههای کشور، در کنار هم حلقهای از معنویت ساختند؛ حلقهای که هر روز رنگی تازه از امید و آرامش میگرفت.
مراسم ختم کامل قرآن، نقطه اوج این سفر بود؛ محفلی ساده اما عمیق، که با تلاوت آیاتی از کلامالله مجید آغاز شد. صفوف زائران که در کنار هم نشسته بودند، با قرائت دستهجمعی سورهها، ثواب آن را به ارواح مطهر اهلبیت(ع)، شهدای انقلاب اسلامی و روح امام راحل(ره) هدیه کردند. این همخوانی جمعی، حال و هوایی از وحدت و همصدایی را در دلها جاری کرد؛ گویی همه با یک نفس و یک نیت، آیه به آیه بالا میرفتند.
در روزهای بعد، زیارتنامه و دعای توسل بر زبانها جاری شد. فضای مراسم، رنگی از خضوع و حضور قلب داشت؛ آنچنانکه برخی دستانشان را رو به آسمان برده بودند و در سکوتی عمیق، تنها لبها حرکت میکرد. یکی از زائران جوان میگفت: «اینجا انسان انگار دوباره به نقطه آغاز برمیگردد؛ هم سبک میشود، هم مسئولتر.»