۱۱:۱۰
۱۴۰۵/۰۴/۲۸
از کودک خردسالی که تازه معنای «وطن» را با لهجه شیرین مادریش فراگرفته، تا نوجوانی که آرزوهای بزرگ در سر میپروراند، از مرد جوانی که تازه زندگی مشترکش را آغاز کرده، تا پدر و مادر پیری که موهایشان سفید شده… همه و همه در سنگر آموزش دفاعی یک هدف مشترک دارند: دفاع از خاکی که به آن تعلق دارند.
آن کودک با چشمانی مصمم، اسلحه آموزشی را در دست میگیرد، نه برای بازی، بلکه برای اینکه بداند اگر روزی دشمن خواست به خانهاش تجاوز کند، چگونه از ناموس و خاکش محافظت نماید. نوجوان با شوق و ذوق، تکنیکهای نظامی را فرا میگیرد، چرا که در وجودش حس میکند فرداها از آن اوست و باید برای حفظ آن آماده باشد.
جوانانی که تازه زندگی را شروع کردهاند، با عشق به آینده، سلاح به دست میگیرند. زن و مرد، پیر و جوان، همگی در این سنگرها در کنار یکدیگر میایستند. مرز سن و سال و جنسیت دیگر معنا ندارد. در اینجا تنها یک چیز اهمیت دارد: جانفدایی وطن .
