به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، دانشمندان ایرلندی برای توسعه بافت نرمی که به‌صورت ژنتیکی مهندسی شده، یک میلیون یورو حمایت مالی دریافت کرده‌اند که می‌تواند زندگی تازه‌ای را برای ورزشکاران و دونده‌هایی که دچار پارگی رباط و تاندون می‌شوند، ایجاد کند. گروه کالج ترینیتی در دوبلین بخشی از یک تیم بین‌المللی از دانشمندان با تخصص در زیست‌شناسی، مهندسی پزشکی و علوم نانو هستند.
سخنگوی کالج ترینیتی با بیان اینکه پارگی رباط‌ها و تاندون‌ها خطر بزرگی برای ورزشکاران و دوندگان است؛ گفت: «درمان آن‌ها دشوار است و اغلب نیاز به ماه‌ها یا سال‌ها توانبخشی دارند. در حال حاضر، تنها راه این است که بافت‌های نرم را از قسمت دیگری از بدن بیمار یا یک جسد جدا کرده و از آن‌ها برای ترمیم زانو یا مچ پا استفاده کنید. این امر هزینه‌بر و ناکارآمد است، اما حوزه پزشکی هنوز راه حل بهتری ارائه نکرده است.»
این تحقیق برای توسعه جایگزینی مناسب توسط بنیاد ملی علوم (آمریکا)، بنیاد علمی ایرلند و گروه اقتصاد (ایرلندرضیه ثابت شود، پروفسور شزنی هنگام ایمپلنت تاندون در مرحله دوم پروژه، تحریک مکانیکی را روی سلول‌ها اعمال می‌کند و از آنچه در رحم انسان اتفاق می‌افتد، تقلید می‌کند.
در بخش کلیدی دیگر پروژه، محققان از نانوذرات به‌منظور تأثیر بر رشد تاندون استفاده می‌کنند و به سلول‌ها می‌گویند که ژن‌های خاصی را روشن یا خاموش کنند. این ژن‌ها از مطالعه جنینی کشف شده‌اند.
محقق اصلی، هلن مک کارتی، استاد دانشگاه کوئینز بلفاست، متخصص تحویل مواد نانومواد است. وی طراحی نانوذرات را رهبری می‌کند، که باید با جابجایی سلول‌های بنیادی به سلول‌های مجاور و اتصال آن‌ها به فیبر‌های کلاژن، فرآیند جنینی را تقلید کند. درصورت موفقیت، محققان عملکرد ساختار تاندون جدید خود را در مدل حیوانی آزمایش می‌کنند.