پاسخ موشکی جمهوری اسلامی ایران به حمله رژیم صهیونیستی علیه ضاحیه جنوبی بیروت را میتوان یکی از مهمترین نشانههای ورود منازعه منطقهای به مرحلهای جدید دانست؛ مرحلهای که در آن فاصله میان تهدید و اقدام به حداقل رسیده و ایران نشان داد دیگر قصد ندارد به دشمن فرصت محاسبه، آمادهسازی یا بازی در منطقه خاکستری را بدهد.
جوان آنلاین: ساعاتی پس از حمله رژیم صهیونیستی به ضاحیه جنوبی بیروت، نیروی هوافضای سپاه پاسداران با اجرای عملیات «نصر» مراکز مهم پایگاههای راهبردی نواتیم و تلنوف را هدف قرار داد. سپاه پاسداران در اطلاعیه رسمی خود تأکید کرد که سرعت عمل در پاسخ به تجاوزات و گستردگی بانک اهداف از ویژگیهای اصلی این عملیات بوده و تمامی یگانهای رزمی برای اجرای عملیاتهای گستردهتر در آمادگی کامل قرار دارند.
این عملیات پس از آن آغاز شد که ارتش رژیم صهیونیستی روز یکشنبه در اقدامی که رسانههای عبری آن را «هماهنگ با امریکا» توصیف کردند، به ضاحیه جنوبی بیروت حمله کرد. واکنش محور مقاومت، اما نه تنها سریع، که فراتر از پیشبینیهای معمول بود. تنها چند ساعت پس از این تجاوز، تصاویری از عبور موشکهای ایرانی از آسمان لبنان به سمت سرزمینهای اشغالی منتشر شد. همزمان، حزبالله لبنان اعلام کرد که یک رادار از سامانه گنبد آهنین اسرائیل را هدف قرار داده است. این تحولات، مقدمهای بر یک تغییر راهبردی بنیادین در اسرائیلی؛ حمله به صنایع پتروشیمی حیفا و تغییر از اهداف نظامی به اهداف انرژی با هشدار سرایت به «کلیه اهداف انرژی منطقه»؛ و آمادگی ایران برای جنگ طولانی.
پاسخ موشکی جمهوری اسلامی ایران به حمله رژیم صهیونیستی علیه ضاحیه جنوبی بیروت را میتوان یکی از مهمترین نشانههای ورود منازعه منطقهای به مرحلهای جدید دانست؛ مرحلهای که در آن فاصله میان تهدید و اقدام به حداقل رسیده و ایران نشان داد دیگر قصد ندارد به دشمن فرصت محاسبه، آمادهسازی یا بازی در منطقه خاکستری را بدهد. این سرعت پاسخدهی، مهمترین پیام راهبردی تحولات اخیر است. در سالهای گذشته همواره این تصور در میان دشمنان ایران وجود داشت که میتوانند میان اقدام خود و پاسخ جمهوری اسلامی فاصلهای زمانی ایجاد کنند و از این فرصت برای آمادهسازی پدافندی، مدیریت افکار عمومی و کاهش هزینههای احتمالی بهره ببرند. اما رخدادهای اخیر نشان میدهد این معادله در حال تغییر است. اکنون هر اقدام خصمانه میتواند در کوتاهترین زمان ممکن با پاسخ چندلایه نظامی، امنیتی و حتی اقتصادی مواجه شود.
مواضع اعلامی فرماندهان نظامی و مسئولان سیاسی نیز همین برداشت را تقویت میکند.
