در برجام، بنا بر تایید آژانس بینالمللی انرژی اتمی، ایران به تمامی تعهدات هستهای خود عمل کرده و آنها را به انجام رسانیده است. این در صورتی است که طرف غربی اقدامی در راستای انجام تعهدات خود نکرده و با وضع قوانین جدیدی تحریمی و بالا بردن ریسک همکاری با طرف ایرانی، انتفاع ایران از برجام را به حداقل رسانید.
در راستای این بدعهدیها، در تاریخ ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۷ (۸ می ۲۰۱۸)، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا که پیشتر در مناظرات انتخاباتی مخالفت خود با برجام را بیان کرده بود، از این توافق خارج شد. وی برای گرفتن امتیازات بیشتر از ایران، سیاستی با عنوان فشار حداکثری را در پیش گرفت که محور اصلی آن، بیشینه کردن فشار تحریمی و اقتصادی بود.
امید به احیای برجام
با انتخاب جو بایدن، معاون سابق اوباما به عنوان رئیسجمهور جدید رژیم آمریکا، امید واهی برخیها نسبت به احیای برجام بیشتر شد، اما با روشنتر شدن مواضع جو بایدن و دیگر دولتمردان، مشخص شد که سیاست دولت جدید آمریکا همان سیاست دولت ترامپ است؛ چراکه جو بایدن بازگشت به برجام را نقطه شروعی برای مذاکرات متعاقب میدانست و در یادداشت خود در مورد سیاست خارجی دولتش گفت: «اگر ایران به پایبندی محض به توافق هستهای بازگردد، ایالات متحده هم دوباره به توافق میپیوندد تا نقطه شروعی برای مذاکرات متعاقب آن باشد. با متحدان خود همکاری میکنیم تا مفاد توافق هستهای را تقویت و تمدید کنیم. همزمان دیگر مسائل مورد نظر را نیز برطرف کنیم.»