به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، سامانههای تحویل دارو مرسوم، دارای محدودیتهایی مانند حلالیت کم، پایداری ضعیف و سمیت زیاد هستند. برای غلبه بر این محدودیت ها، نانوحاملهای دارورسانی مهندسی شده توسعه یافتند. دیاتومیت، نوعی فسیل جلبک است که پوستهی سخت و متخلخل آن از جنس سیلیکا میباشد و به عنوان یکی از نانوحاملهای دارورسانی امیدوارکننده مورد توجه قرار گرفته است.
در این پژوهش که در قالب پایان نامه کارشناسی ارشد سرور حسین زاده در رشته نانوفناوری-نانومواد انجام شده است، عوامل موثر بر میزان بارگذاری و رهایش عصارهی هیدروالکلی گیاه مریم گلی در دیاتومیت (DE) بررسی شد. به همین منظور، دیاتومیت بامواد ۳- آمینوپروپیل تری متوکسی سیلان (DE-APTMS) و تری اتوکسی وینیل سیلان (DE-TEVS) اصلاح سطحی شد. در ابتدا، دیاتومیت در دمای ۶۵۰ درجه سانتی گراد تحت عملیات حرارتی قرار گرفت وسپس فرایند خالص سازی با استفاده از فراصوتی کردن، بر روی آن انجام شد. برای اصلاح سطحی از روش استاندارد سیلانی کردن و برای بارگذاری دارو از روش غوطه وری استفاده شد.