گزارش های بین المللی لزوما غلط است اما می توان نتیجه گرفت که این گزارش ها – تازه اگر کامل خوانده شوند و محدودیت های گفته شده در نظر گرفته شود…
گروه اقتصادی: “مد” است و حال و هوای تیتر خوانی مردم ایران هم این مدگرایی را تشویق کرده که در یک پست اقتصادی بعد از بازنشر جدول خروجی یک گزارش بین المللی ( مثلا از ILO،هریتیج یا IMF) در یک جمله نتیجه گرفته می شود که نیاز اقتصاد ایران این است یا آن و یا ضعف اقتصاد ایران فلان است یا بهمان.
به گزارش بولتن نیوز، نکته ای وجود دارد و آن این که در یک تقسیم بندی عمومی هر گزارش بین المللی یا یک مرور عمومی است که در این صورت معمولا گرفتار ضعف اطلاعات و ساده سازی واقعیات است یا یک سفارش دهنده برای گزارش مفصل وجود دارد که در این صورت به طور طبیعی نسبت به داده های ارائه شده توسط نهاد سفارش دهنده تحقیق( کارفرما) و نیازهای آن تورش وجود دارد. ذیلا دو نمونه از تجارب مستقیم نگارنده در باره نهادهای بین المللی را به صورت روایت تقدیم می کنم.