برکسی پوشیده نیست که کشورها با تشکیل ائتلافات منطقهای در عرصههای مختلف امنیتی، سیاسی، اقتصادی مانند «نفتا» و «آسه آن» در پی افزایش قدرت قدرت ملی، منطقهای و بین المللی خود هستند که حال آنکه هرچقدر کشورهای عضو در این ائتلافات قویتر باشند و روابط بهتری با هم داشته باشند، آن ائتلاف قدتمندتر و کاراتر هم خواهد بود.
سازمان همکاری شانگهای که ایران تاکنون یکی از اعضای ناظر در آن است و در حال تلاش برای عضویت دائم در آن بوده، یکی از نمونههای ائتلافات موفق منطقهای در قاره آسیاست.
سازمان همکاری شانگهای در سال ۲۰۰۱ با هدف همکاریهای چندجانبه امنیتی، اقتصادی و فرهنگی توسط چین، روسیه، قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان و ازبکستان با هدف برقرار کردن موازنه در برابر نفوذ آمریکا و ناتو در منطقه، پایهگذاری شد.
