مهدی توتونچی/ رسانه، بیش از هر چیز، بر پایه اعتبار و اعتماد بنا میشود؛ سرمایهای که نه یکشبه به دست میآید و نه با هیاهوی مقطعی از میان میرود. این اعتبار، حاصل سالها مطالعه، تجربه، حضور مستمر در میدان، پذیرش نقد و تلاش برای حفظ اعتماد مخاطبان است. از همین رو، هر برنامه ورزشی و هر مجری، فارغ از تفاوت در سبک اجرا یا رویکرد تحلیلی، شایسته آن است که عملکردش با معیارهای حرفهای، منصفانه و مبتنی بر انصاف ارزیابی شود.
مرور تاریخ برنامههای ورزشی ایران نشان میدهد که هر نسل از رسانه، با زبان، نگاه و هویت حرفهای خود، سهمی در ارتقای فرهنگ گفتوگوی فوتبالی و افزایش آگاهی مخاطبان داشته است. از «جام ۲۶» با اجرای محمدحسین میثاقی و حافظ کاظمزاده به تهیهکنندگی مهدی هاشمی در شبکه سه، تا «بیستبیستوشش» با اجرای رسول مجیدی و حمید محمدی به تهیهکنندگی پویا خسروی در شبکه ورزش، «جام طلایی» با اجرای پیمان یوسفی شی از سرمایه انسانی رسانه کشور به شمار میروند. هر یک با دانش، تجربه و سبک حرفهای خود، در شکلگیری حافظه رسانهای فوتبال ایران نقش داشتهاند. طبیعی است که درباره شیوه اجرا، انتخاب سوژه یا رویکرد یک برنامه، دیدگاههای متفاوتی وجود داشته باشد؛ اما تفاوت دیدگاه، هرگز نباید بهانهای برای نادیده گرفتن سالها تلاش، تجربه و خدمات حرفهای افراد باشد.
رسانه زمانی به بلوغ میرسد که رقابت جایگزین تقابل، نقد منصفانه جایگزین تخریب و احترام متقابل، مبنای تعاملات حرفهای شود. حفظ شأن و منزلت همکاران، صرفاً احترام به اشخاص نیست؛ بلکه پاسداشت جایگاه رسانه و ارزشهایی است که اعتبار این حرفه بر آن استوار است.
اختلاف سلیقه، بخشی طبیعی و حتی ضروری از پویایی رسانه است؛ اما احترام به تلاش همکاران، اصلی بنیادین است که نباید قربانی هیاهوهای زودگذر و فضای احساسی شبکههای اجتماعی شود.
انتهای پیام/