تفاهم نامه را چه‌کسی پاره کرد؟

ظواهر امر نشان می‌دهد تفاهم‌نامه‌ی میان ایران و امریکا که تا چند روز پیش امریکا یک‌به‌یک بند‌های آن را نقض می‌کرد، اکنون از بالا تا پایین پاره شده است. 

تاریخ انتشار: ۲۴ تير ۱۴۰۵ – ۲۳:۰۰

ظواهر امر نشان می‌دهد تفاهم‌نامه‌ی میان ایران و امریکا که تا چند روز پیش امریکا یک‌به‌یک بند‌های آن را نقض می‌کرد، اکنون از بالا تا پایین پاره شده است. 

جوان آنلاین: ظواهر امر نشان می‌دهد تفاهم‌نامه‌ی میان ایران و امریکا که تا چند روز پیش امریکا یک‌به‌یک بند‌های آن را نقض می‌کرد، اکنون از بالا تا پایین پاره شده است. 
چه کسی پاره کرد؟ پاسخ نباید بین سیاسیون و مردم در داخل ایران اختلاف تازه‌ای بیندازد. مسئله آشکارتر از این حرف‌هاست. امریکا اصولاً در پسِ پشت ماجرا تفاهمی واقعی نکرده بود و آن را مقابل چشمان جهان به‌راحتی پاره کرد و با صدای بلند به آن اعتراف می‌کند. پس چرا ما بر سر آن دعوای داخلی کنیم؟ 
ممکن است گفته شود دعوا بر سر پیش‌بینی این ماجراست که عده‌ای به تفاهم‌نامه دل بستند و عده‌ای آن را فاقد اعتبار می‌دانستند. این دعوا هم وجاهتی ندارد. مسیری که ایران طی کرد، مسیری اشتباه نبود، «تنها مسیر» هم نبود. مسیر ناچار و ناگزیر هم نبود. یک انتخاب بود در روشی معین برای ادامه‌ی مقاومتی که نیم‌قرن است به آن پایبندیم، یعنی جنگ، مقاومت، ایستادگی و گفت‌و‌گو. 
مسئله‌ی ما اکنون این است که اگر جناح‌ها و افراد بر سر اینکه چه کسی زیر تفاهم زد، به اختلاف ایجاد شده دامن بزنند، آنگاه پاره‌شدن تفاهم‌نامه را هم قبل از آنکه امریکا به گردن ما بیندازد، خود گردن گرفته‌ایم!
آن‌کس که می‌گوید «بجنگیم»،د. فضای مجازی پر شده است از کسانی که با عقل‌کل پنداشتن خود کسانی را از مردم عادی که فطرتاً و بدون بحث‌های علم سیاست به امریکا اعتمادی ندارند، ساده‌لوح و احساساتی می‌دانند و آنانی را هم که با بحث‌های دانشگاهی علیه امریکا حرف می‌زنند، آدم حکومت می‌خوانند! اینان نیز اصل اول عقل‌گرایی را کنار گذاشته‌اند که می‌گوید «برای داوری‌های طبیعی قلب پر از احساسات خود که نتیجه‌ی یک عمر درک جهان پیرامونی است، احترام فراوان قائل باش». این همان عقل‌سلیم است که خودعاقل‌پنداران معمولاً از آن بی‌بهره‌اند. 
تفاهم‌نامه را امریکا پاره و جنگ را شروع کرد. ولی نمی‌تواند آن را ادامه دهد و به جایی برساند. این را پنجاه سال است با اقتصاد و آشوب و تحریم و بمباران و ترور و رسانه امتحان کرده است. این جنگ با تمامی دشواری‌هایش مقابل آنچه در نیم قرن گذشته بر سر ما آورد، نسیمی بیش نیست. فقط وقتی توفان می‌شود که ما خودخواهانه و متوهمانه به جای آنکه شانه به شانه‌ی یکدیگر بدهیم، مقابل یکدیگر بایستیم. کاری که اکنون از بزرگان و علما تا کف خیابان بسیاری مشغول آن هستند!

سردبیر

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *