به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، پژوهشگران از نانوذرات دو بعدی به عنوان افزودنی جوهر استفاده کردند تا خواص فیزیکی نظیر ویژگیهای رئولوژیک جوهر را به گونهای اصلاح کنند که بتوان از آن برای چاپ ساختارهای پیچیده استفاده کرد.
چاپ سهبعدی جامدات زیستی مبتنی بر اکستروژن، یا «چاپگر زیستی»، یک رویکرد امیدوارکننده برای تولید بافت مهندسی شده برای پیوند به بیمار است. با این حال، یک چالش بزرگ در چاپ زیستی این است که بیشتر مواد مورد استفاده در حال حاضر تطبیقپذیری لازم برای استفاده در طیف وسیعی از کاربردها را ندارند.
فناوریجدیدی توسط تیمی از محققان دانشگاه تگزاس توسعه داده شده است که از برهمکنشهای کلوئیدی نانوذرات برای چاپ هندسههای پیچیدهای استفاده میکند که میتوانند ساختار بافت و اندام را تقلید کنند. این تیم به رهبری آخیلش گهاروار در دپارتمان مهندسی پزشکی، محلولهای کلوئیدی نانوسیلیکاتهای دو بعدی را به عنوان یک فناوری پلک مایعات، مدلهای بیماری، سازماندهی و عملکرد بافت، مهندسی بافت درمانی، و مدلهای کشت سلولی سهبعدی و غربالگری داروها استفاده کرد.
در رویکرد سوم، محققان از یک ژل نانو سیلیکات کلوئیدی به عنوان حمام پشتیبانی برای چاپ سهبعدی با از بین بردن کشش سطحی و نیروهای گرانشی استفاده کردند. طیف وسیعی از ساختارهای پیچیده مانند رگ دوشاخه، استخوان ران، منیسک، مارپیچ دوگانه DNA، قلب و دریچه سه لنگه در داخل حمام پشتیبانی چاپ شد.
گهاروار از محققان این پروژه گفت: «تطبیقپذیری نانوسیلیکاتها میتواند به طور گسترده در زمینههای تولید مواد افزودنی، مهندسی بافت، دارورسانی و دستگاههای پزشکی مورد استفاده قرار گیرد.»