در یک جمعبندی کلی، میزان صادرات ایران به سوریه طی ۱۱ سال اخیر با کاهش ۶۶ درصدی از ۵۱۶ میلیون دلار در سال ۸۹ به ۸۵ میلیون دلار در نیمه اول سال ۱۴۰۰ رسیده است.
همانگونه که آمار رسمی منتشره نشان میدهد، تمرکز اصلی سوریه در سالهای اخیر واردات کالا از کشورهای منطقه بوده است. در این میان تجار و بازرگانان ایرانی آنطور که مطلوب است، نتوانستهاند سهم قابل قبولی از اقتصاد سوریه را در اختیار بگیرند.
اینکه چرا جمهوری اسلامی ایران بهرغم حضور قدرتمند سیاسی، نظامی و امنیتی در سوریه باید سهمش از اقتصاد این کشور یکدهم ترکیه باشد، علل مشخصی دارد؛ خلأ ترانزیتی، نبود مسیر حملونقل سریع و ارزان، معضل امنیتی تهدید رژیم صهیونیستی در خط دریایی ایران و سوریه، انفعال بخش خصوصی و تجارت قاچاقی کشورهای رقیب با سوریه ازجمله این علل هستند؛ اما افزون بر اینها باید از ضعف دیپلماسی اقتصادی حاکم بر دولتهای سابق، بخصوص دولت قبلی نیز نام برد که در رأس علل حضور کمرنگ اقتصادی ایران در سوریه قرار دارد.
از جانب دولت و کشور سوریه، جمهوری اسلامی ایران در مقایسه با سایر کشورها با کمترین موانع سیاسی، اداری، اقتصادی و … برای گسترش مبادلات تجاری و بازرگانی مواجه است. مطمئناً در دوره جدید که دولت، «سیاست همسایگی» را در دستور کار قرار داده است، سطح تجارت اقتصادی با سوریه روندی افزایشی به خود خواهد گرفت.