به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، بر اساس یک مطالعه جدید، قطبهای شمال و جنوب ماه طی یک دوره چهار میلیارد ساله به دلیل تاثیر برخوردهای سیارکی کمی جابهجا شدهاند.
این پژوهش که در نشریه علوم سیارهای (PSJ) منتشر شد، تخمین میزند که برخوردهای سیارکی ممکن است به تغییر موقعیت مکانی قطبهای ماه تا حدود ۱۰ درجه در عرض جغرافیایی منجر شده باشد.
دانشمندان، از جمله دانشمندان مرکز پرواز فضایی گادرد ناسا در مریلند، میگویند این یافتهها میتوانند برای درک تکامل ماه و وضعیت منابعی مانند آب در سطح آن سودمند باشند.
آنها در این پژوهش، از شبیهسازیهای رایانهای استفاده کردند تا ساعت را بیش از چهار میلیارد سال به عقب بازگردانند تا هزاران دهانه برخوردی را از سطح ماه تا زمانی قبل از شکلگیری آنها پاک کنند.
هنگامی که پژوهشگران این کار را انجام دادند، دریافتند که مکانهای قطب شمال و جنوب ماه در طول این بازه زمانی کمی تغییر کردهاند.
پژوهشهای قبلی آب یخزده را در مناطق سایهدار نزدیک به قطبهای ماه پیدا کردهاب برای آب بهقدری آرام بوده است که آب در نزدیکی قطبها در سایه باقی مانده و طی میلیاردها سال از شرایط پایدار برخوردار بوده است.»
پژوهشگران امیدوارند درجه واقعی جابهجایی قطب در ماه را برآورد کنند، با این حال میگویند که باید تخمین خود را بهبود ببخشند.
آنها قصد دارند در پژوهشهای بعدی، دهانههای کوچک بیشتری را با شبیهسازی رایانهای از ماه پاک کنند و سایر ویژگیها مانند فورانهای آتشفشانی را که در جابهجایی قطبها نقش دارد، حذف کنند.
ساندر گوسنز، یکی دیگر از نویسندگان این مقاله، گفت: «چیزهایی وجود دارد که ما هنوز آنها را در نظر نگرفتهایم، اما یک چیز که میخواهیم به آن اشاره کنیم این است که آن دهانههای کوچکی که از آنها چشمپوشی شده است، آنها در واقع اهمیت دارند، از این رو نکته اصلی اینجا است.»