این سیاست در نگاه حضرت آیتالله خامنهای هم با حفظ اصول و ملاحظاتی، جایگاه ویژهای دارد. پایگاه اطلاعرسانی KHAMENEI.IR برای بررسی دقیقتر این موضوع به گفتوگو با آقای سیدرسول موسوی، استاد روابط بینالملل و مدیرکل آسیای جنوبی وزارت امور خارجه پرداخته است.
برای سؤال اول خوب است که از عقبه نظری موضوعی به نام «سیاست نگاه به شرق» در فضای ارتباطات سیاسی و بینالملل شروع کنیم. این گزاره چه عقبه نظری و تاریخیای در فضای دیپلماسی دارد؟
اساساً در سیاست خارجی ما، مباحث فکری و نظری پایه و بنیان اجراست. وقتی میگوییم سیاست نگاه به شرق، هر چقدر مباحث فکری و نظری آن مورد توجه قرار گیرد قطعاً این کار در اجرا نتیجه بهتری خواهد داشت. همین که ما بتوانیم در مقدمه ابعاد نظری این موضوع را تشریح کنیم و درباره آن ابعاد صحبت کنیم، فکر میکنم این اقدامی مثبت و درخور توجه باشد. نگاه به شرق اولینبار در نظام دوقطبی آلمان شرقی و آلمان غربی بهوجود آمد. در آلمان غربی، نگاه به شرق و سیاست شرقی مطرح شد. البته، این قضیه در کشورهای مختلف دیگر هم مطرح بود. در بعضی از کشورها نگاه به شرق در بحث جغرافیایی مطرح میشود. مثلاً، هند هم سیاست نگاه به شرق دارد، اما نگاه به شرق هند با توجه به جایگاه جغرافیاییاش است. شاید کسی بگوید که نگاه هند به غرب است و این بهمعنی استفاده از جایگاه کشورهای آسیایی مطرح میشود.