۱۲:۴۷ – ۲۸ تير ۱۴۰۵
جزیره خارک از سال ۱۳۵۷، به نقطه ثقل وسواسهای مداخلهجویانه واشنگتن در خلیجفارس تبدیل شده است.
باشگاه خبرنگاران جوان – سیاستگذاران آمریکایی، همواره با نادیده گرفتن حقوق بینالملل، چشماندازِ تصرف این پایانه استراتژیک را به مثابه اهرمی برای خفه کردن اقتصاد ایران ترسیم کردهاند. این رویکرد جنگطلبانه که بوی استعمار میدهد، بارها توسط ساختار نظامی آمریکا مورد ارزیابی قرار گرفته؛ اما هر بار، سایه هراس از پیامدها و بنبستهای نظامی، این تهاجم را به عقب رانده است.
ایالاتمتحده در این مسیر، همواره افکار عمومی جهانی و هزینههای گزاف ژئوپلیتیک را نه به خاطر اخلاق، بلکه به دلیل وحشت از فروپاشی توازن قوا در منطقه، نادیده نگرفته است. با این حال، تکرار این سناریوی خطرناک در دوران حضور دونالد ترامپ، نشانگر تداوم خوی تهاجمی کاخ سفید است که امنیت انرژی جهان را به گروگان میگیرد.
رویاپردازی برای اشغال خارک، یک استراتژی نظامی عقلانی نبوده بلکه قماری است که میتواند منطقه را به ورطه آشوب بکشاند. اکنون، در حالی که ترامپ دوباره ایده اشغال را زمزمه میکند، باید درنهایت پرسید؛ آیا آمریکا از شکستهای قبلی درس آموخته یا همچنان در توهم قدرت مطلقه، با دم شیر بازی میکند تا بقای سلطه خود را با نابودی ثبات سیاسی منطقه تضمین کند؟
