به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، پس از نزدیک به چهار دهه توسعه، بالاخره یک واکسن برای بیماری مالاریا ارائه شد. اولین عرضه در مقیاس بزرگ این واکسن موسوم به RTS یا Mosquirix توسط شرکت گلکسو اسمیت کلاین (GlaxoSmithKline)، آغاز شد.
اما فعالیتهای بیشتری نیز در این مسیر در حال انجام است. در ماه سپتامبر، محققان آکسفورد نتایج امیدوارکننده فاز ۲ را برای R ۲۱/Matrix-M گزارش کردند که میزان اثربخشی در برابر عفونت را از ۳۵٪ به ۸۰٪ افزایش میداد.
Mosquirix و R ۲۱ برای جلوگیری از عفونت توسط انگلی که باعث مالاریا میشود طراحی شدهاند، نه انتقال بین افراد آلوده و پشههای غیر آلوده. جلوگیری از انتقال آلودگی از انسان به پشه نیزگامی کلیدی است که بسیاری از دانشمندان معتقدند در نهایت برای ریشهکن کردن کامل این بیماری، این کار نیز باید انجام شود.
دانشمندان دانشگاه جورج واشنگتن از mRNA برای ساخت یک مجموعه واکسن دو بخشی استفاده کردند که به نظر میرسد در موشنند. کاری که ما میخواهیم انجام دهیم، اساساً متوقف کردن و مداخله در هر دو جنبه است، یعنی جلوگیری از عفونت توسط پشهها و جلوگیری از انتقال به پشهها تا واکسن بتواند ابزاری مؤثر باشد.»
پروتئینی که برای جلوگیری از انتقال هدف قرار میگیرد، Pfs ۲۵، مدتی است که در رادارهای دانشمندان قرار گرفته است. اما ایجاد پاسخ ایمنی در برابر آن توسط میزبانها به دلایل زیادی چالش برانگیز بود. کومار گفت که فناوری mRNA آن را تغییر داد.
او توضیح میدهد که فقط داشتن پلتفرم واکسنی مناسب که بتواند ساختار پروتئینها یا آنتیژنهای موجود در انگلها را تقلید کند تا بتواند از نظر عملکردی مؤثر باشد، مطرح بود. پلتفرم mRNA پتانسیل فوقالعادهای را نشان داده است منظورم این است که ما در واقع با دادههایی که در مطالعات خود به دست آوردهایم تحت تأثیر قرار گرفتهایم.