

تینا خواجوند، عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان ۱۳۴۸ دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در گفتگو با خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو گفت: این روزها حرف از دارو که میشود انگار نمکی بر زخم بیماران پاشیده می شود. زخمی که وزیر دولت مردمی مدعی بود با طرحی جامع و خلاق می تواند آن را التیام بخشد. از طرفی دیگر بیماران نیز معتقد بودند وزیر وعده دهنده مرد عمل است نه حرف.
خواجوند افزود: از دارو که میگوییم ناخواسته به یاد کمبود و افزایش قیمت سرسام آور داروها و طرح دارویار میافتیم طرحی که با اجرایش قرار بود کمبود آنچنانی دارو نداشته باشیم. نمیدانم از دارویار چه بگویم، از مزایایی که میشنویم یا معایبی که میبینیم. مزایای ایند، اما با شنیدن قیمت جدید داروی حیاتی فرزندشان اشک در چشمانشان حلقه میزند؟
آیا دوران منفعت شماری در برگهها و وعده و وعیدهای توخالی به سر نیامده است؟ کمبود دارو هشداری جدی برای وزارت بهداشت در دولت مردمی است. با این اوصاف قبل از انکه عمر وزارت وزیر بهداشت به پایان برسد، این رویکرد باید اصلاح شود.
