خستگیهای تمامنشدنیِ روزهای خانهنشینی، نباید تنها بر دوش مادران بماند؛ زمانی که انرژی کودکان به نقطه انفجار میرسد، حضور فعال پدر و اختصاص ساعاتی برای بیرون بردن بچهها، تنها راه تنفس و بازیابی توانِ مادر است.
مهسا زحمتکش

در نگاه اول، شاید اینطور به نظر برسد که نقش پدر در تامین معاش و مدیریت چالشهای اقتصادی خلاصه میشود؛ اما حقیقتِ تربیت فرزند، جادهای دوطرفه است که هیچکدام از والدین نمیتوانند بار آن را به تنهایی بر دوش بکشند. تربیت، یک پروژهی مشترک است و فرزندان بیش از هر چیز به حضور کیفی و فعال پدر در بطن زندگی روزمره نیاز دارند. اگرچه فشارهای شغلی و خستگیهای ناشی از کارِ بیرون غیرقابل انکار است، اما نباید فراموش کرد که خانه، پناهگاهِ همهی اعضای خانواده است، نه فقط محلی برای استراحت یک نفر.
