به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، بررسیهای اخیر نشان میدهد که از وزیکولهای غشایی بیرونی میتوان در حوزههای مختلف از تولید واکسن تا طراحی انواع ترکیبات دارویی استفاده کرد.
وزیکولهای غشایی بیرونی (OMV) نانوذرات لیپیدی کروی با قطر ۲۰-۳۰۰ نانومتر هستند. این وزیکولها از غشای سلولی باکتریهای گرم منفی گرفته شده و از پروتئینهای باکتریایی، لیپیدها، اسیدهای نوکلئیک و سایر اجزای تشکیل شدهاند.
OMVهای حاصل از باکتریهای بیماریزا یا غیر پاتوژن نقش اساسی در بیماریزایی باکتریایی، ارتباط سلول به سلول و انتقال ژن دارند. با این حال، OMV نمیتواند بهطور مستقل بیماریزایی را القا کند.
پروتئینهای باکتریایی و گلیکان OMVها را به یک مؤلفه ایمونوژنیک قوی تبدیل میکنند که میتواند بهعنوان کمکی برای القاء پاسخ ایمنی میزبان استفاده شود. به دلیل این ویژگی، OMVها نامزدهای بالقوه برای توسعه واکسن در نظر گرفته میشوند.
باکتریهای گرم منفی OMVها را در طول رشد یا در Pهای بسیار واکنشپذیر در سطح OMV استفاده کرد.
به تازگی نشان داده شده است که OMV با بیان پروتئین سنبله سندرم حاد تنفسی حاد هنگام تجویز داخل بینی، پاسخهای ایمنی قوی در همسترها را القا میکند.
دو واکسن OMV از نظر بالینی تأیید شده، VA-Mengoc-BC ™ و Bexsero ™، در حال حاضر در برابر سویه Serogroup B تهاجمی N. meningitidis در دسترس هستند. در حال حاضر بسیاری از واکسنهای OMV در حال توسعه هستند. علاوه بر واکسنهای ضد باکتریایی ، از OMV برای تولید واکسن در برابر ویروسها، از جمله ویروس آنفلوانزا و کرونوویروس استفاده شده است.