گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، مهدی محمدی*؛ در واپسین روز دی ماه سال ۱۳۹۵ حادثهای تلخ در قلب پایتخت روی داد که خاطره آن تا سالها از ذهن شهروندان پاک نخواهد شد. آری، ساختمان پلاسکو با بیش از نیمقرن فعالیت تجاری فروریخت و جان شریف شانزده آتشنشان فداکار و تعدادی دیگر از هموطنان را گرفت. ضمن اینکه برآوردهای انجام شده از خسارتهای مالی گسترده و بیکاری تعداد زیادی از کارگران حکایت دارد.
علتهای وقوع این حادثه و حوادث مشابه، از ابعاد گوناگون مورد توجه افکار عمومی، کارشناسان و مسئولان قرار گرفته است. اما آنچه کمتر بدان پرداخته شده، ناکارآمدی قوانین و مقررات در موضوعات مرتبط با ایمنی شهری است. این نکته زمانی بیشتر جلوه مینماید که بدانیم تنها چهار ماه قبل از حادثه پاین صورت است که تمایل به پرداخت هزینهها در میان شهروندان افزایش خواهد یافت و مشارکت بیشتری در حوزه ایمنی شکل خواهد گرفت.
بنابراین، به نظر میرسد خط مشی گذاران در گام نخست و به عنوان اصلیترین مسأله، باید به حساس سازی شهروندان و مسئولان به موضوعات ایمنی و آتش نشانی بپردازند. در این راستا باید به ابعاد مختلف فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، رسانهای و اطلاعرسانی مسأله در سطح عمومی توجه شود.
اگر حساس سازی و مطالبه گری عمومی به درستی انجام شود، بسیاری از اقدامات پیشگیرانه مرتبط با ایمنی و آتش نشانی، به مطالبه عمومی تبدیل شده و به صورت داوطلبانه توسط شهروندان، اجرا و مدیریت خواهد شد. نتیجه این امر، کاهش چشمگیر حریق و حوادث شهری و خسارات جانی و مالی ناشی از آن و جلوگیری از فروپاشی پلاسکوهای آینده خواهد بود، که همانا هدف نهایی مدنظر خطمشیگذاران نیز بوده است.
مهدی محمدی، دانشجوی ترم سوم دوره دکترا در رشته مدیریت دولتی در دانشگاه تهران
انتشار یادداشتهای دانشجویی به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروهها و فعالین دانشجویی است.