ثبات نرخ ارز بیش از تثبیت یک عدد مشخص اهمیت دارد؛ زیرا به بنگاهها، سرمایهگذاران و خانوارها امکان برنامهریزی میدهد و از تشدید تورم و نااطمینانی جلوگیری میکند.
به گزارش خبرنگار مهر، در اقتصادهایی که با تورم مزمن، محدودیتهای تجاری، شوکهای سیاسی و نوسان در درآمدهای ارزی روبهرو هستند، نرخ ارز تنها یک متغیر مالی نیست؛ بلکه شاخصی تعیینکننده برای قیمتگذاری، تجارت، تولید، سرمایهگذاری و حتی انتظارات عمومی جامعه است. به همین دلیل، اهمیت ثبات نرخ ارز فراتر از آن است که صرفاً یک نرخ اسمی برای مدت طولانی بدون تغییر نگه داشته شود. آنچه اقتصاد بیش از هر چیز به آن نیاز دارد، پیشبینیپذیری و کاهش نوسانات شدید است؛ نه الزاماً تثبیت یک عدد ثابت که ممکن است با واقعیتهای اقتصاد همخوانی نداشته باشد.
در ظاهر، تثبیت نرخ ارز ممکن است نشانه آرامش در بازار تلقی شود؛ اما در عمل، اگر این ثبات صوری و دستوری باشد، میتواند به شکلگیری شکاف میان نرخ رسمی و نرخ تعادلی، افزایش رانت، گسترش بازارهای غیررسمی و در نهایت جهشهای ناگهانی منجر شود. تجربه بسیاری از اقتصادها نشان میدهد که سرکوب نرخ ارز برای مدت طولانی، نهتنها از تورم جلوگیری نمیکند، بلکه در بسیاری از موارد زمینهساز یک اصلاح پرهزینه در آینده میشود. از این منظر، هدف سیاستگذار پولی نباید «نگه داشتن نرخ در یک عدد ثابت» باشد، بلکه باید «مدیریت نوسان» و «حفظ ثبات نسبی» را دنبال کند.