به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، در مطالعه تازه پژوهشگران دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تهران، تأثیر لایه مخاطی دستگاه تنفسی و شرایط هوای تنفسی بر سرنوشت قطرات واردشده به حفره بینی مورد ارزیابی قرار گرفت.
دکتر بهرنگ سجادی، دانشیار دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه تهران، درباره ضرورت این پژوهش توضیح داد: «حفره بینی نقش اساسی در فیلتراسیون هوای تنفسی دارد و به عنوان سدی طبیعی در برابر ورود ذرهها، قطرهها و ریزموجودات (میکروارگانیسم ها) به بخشهای پایینی دستگاه تنفسی انسان عمل میکند. عملکرد این سد طبیعی در مقابل برخی موارد، مانند ریزگردها، مطلوب و در بعضی دیگر، مانند گروهی از داروهای تنفسی، نامطلوب است. همچنین قطرههایی که افراد در حین صحبت کردن، تنفس، سرفه و عطسه در هوا پخش میکنند، ممکن است وارد مجاری تنفسی میزبانهای آسیبپذیر شوند و با سازوکارهای مختلف در حفره بینی نشست کرده یا از آن عبور و به بخشهای پایینی دستگاه تنفسی نفوذ کنند. سرنوشت قطرههای استنشاقی به عاملهای مختلفی از جمله لایه مخاطی لزج بینی و شرایط هوای است. همچنین برای دستیابی به نتایج واقعی، تأثیر لایه مخاطی لزج داخل حفره بینی و رطوبت هوای تنفسی بر رفتار قطرهها در نظر گرفته شده است.»
عضو هیأت علمی دانشگاه تهران در توضیح دستاوردهای این پژوهش گفت: «نتایج نشان میدهند هنگامی که قطرهها وارد حفره بینی میشوند، با لایه مخاطی تعامل میکنند که میتواند منجر به نشست قطرهها و حذف آنها از جریان هوا شود. لایه مخاطی به دلیل باریک بودن مجاری، هوای استنشاقی را گرم میکند و بر رطوبت آن میافزاید و بنابراین، تبخیر قطرهها را به شدت کاهش میدهد. دما و رطوبت هوای استنشاقی نیز میتواند بر تبخیر، انتشار و نشست قطرهها در حفرههای بینی تأثیرگذار باشند. هوای خشک و سرد باعث تبخیر سریع قطرهها و کاهش اندازه آنها، و هوای گرم و مرطوب موجب پایداری قطرهها و افزایش میزان نشست آنها میشود.»