گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، کمال کاویانی؛ تاریخ ۲۱ ساله دیپلماسی هستهای جمهوری اسلامی ایران حکایت از فراز و نشیبهای متنوعی دارد. اگر واکنش ایران در این مدت همسو و متناسب با تبلیغات و اهداف دشمن میبود، عملاً همان هدفی را دنبال میکرد که آمریکا از طریق دیپلماسی فشار به آن میرسید؛ لذا مقام معظم رهبری مدظله العالی تاکتیک «نرمش قهرمانانه» را برای مقابله با سیاست نوین آمریکا و امنیتیسازی ایران، دال بر عدمپذیرش هنجارهای بینالمللی برگزیدند تا از این طریق ضمن حفظ منافع ملی ایران، صلحآمیز بودن فعالیتهای هستهای هم برای جهان به اثبات برسد.
متأسفانه، دستگاه دیپچنین نامه سرگشادهی ۴۷ سناتور جمهوریخواه مجلس سنای ایالات متحده به مقامات جمهوری اسلامی در اسفند ۱۳۹۳ در خصوص عدم ضمانت این توافق از جمله شواهد دقیق است.
موارد فوق تنها نمونههای معدودی از سهلانگاریهای آقای ظریف و تیم مذاکرهکننده ایشان بوده است. توافق وین، با هیچکدام از خطوط قرمز و رهنمودهایی که مقام معظم رهبری مدظله العالی در خصوص مذاکرات گوشزد میکردند همخوانی نداشته و اظهارات آقای ظریف در خصوص هماهنگی تمامی برنامهها با رهبری، تسلط به متن قرارداد و نبود تضمین در قراردادهای بینالمللی در جایگاه عمل منطقی به نظر نمیرسد.
کمال کاویانی، عضو فعال بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق علیهالسلام