به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، «طراحی و ساخت زیستحسگر نوری میکروفلوئیدی برای تشخیص زودهنگام سرطان پروستات» عنوان طرح مونا سروش است که در قالب رساله دکتری و با راهنمایی هدایت الله قورچیان به انجام رسانده است.
بیماریها و مشکلاتی که در فرایند درمان آنها ایجاد میشود، شناسایی و تشخیص سریع بیماری و پیداکردن بهترین روش درمان، از موضوعات مهمی است که محققین رشتههای مختلف از جمله شیمی، فیزیک و زیستشناسی را هم درگیر خود کرده است. صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران کشور هم در راستای پیشرفت علمی کشور در این حوزهها، از طرحهای مرتبط با این موضوعات حمایت میکند.
«طراحی و ساخت زیستحسگر نوری میکروفلوئیدی برای تشخیص زودهنگام سرطان پروستات» عنوان طرح مونا سروش است که در قالب رساله دکتری و با راهنمایی هدایتالله قورچیان به انجام رسانده است و صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران کشور نیز از آن حمایت کرده است.
سروش در خصوص این طرح گفت: زیستحسگرهای نوری، در دهه اخیر به ابزاری قدرتمند در شناسایی انواعی از آنالیتهای زیستی و غیرزیستی تبدیل شدهاند. این حسگرها علاوه بر داشتن حساسیت بالا، اندازه کوچکی داشته و مقرون به صرفهاند. به همین دلیل دانش طراحی، ساخت و کاربرد زیستحسگرهای نوری میانرشتهای بوده و تخصصهایی مانند میکرتوان برای جداسازی و تمرکز ذرات بر روی سطوح نیز استفاده کرد.
سروش در ادامه گفت: تولید نانوذرات با دو ویژگی نوری- مغناطیسی در کاربردهای تشخیص و تغلیظ نمونه، دستیابی به روشی نوین و آسان در ساخت نانوذراتی با خاصیت مطلوب نوری مغناطیسی و تولید دانش فنی در بخش فناوری نانو از جمله نتایج مثبت و کاربردی است که انجام این طرح داشت. همچنین علاوه بر اینکه این زیست حسگر در تشخیص زودتر سرطان پروستات کاربرد دارد بهخاطر نوآوری که در متد تشخیص آن وجود دارد، میتوان با تغییر در عنصر تشخیصی حسگر، به زیستحسگری با کاربرد در حوزههای تشخیص پزشکی و محیط زیست و بیوشیمی نیز دستیافت.
سروش در پایان خاطرنشان کرد: «باتوجهبه اینکه در این تحقیق، روی نمونههای واقعی نیز بررسیهایی انجام شد و البته نیاز مبرم انجام این طرح به آنالیزهای آزمایشگاهی، کرونا وقفهای را در کار ایجاد کرد؛ اما سرانجام توانستم تعهدات خود را به پایان برسانم.»