به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، سپیده هزاری، دانش آموخته دکتری شیمی کاربردی دانشگاه تبریز که با راهنمایی علی اولاد قره گوز، عضو هیات علمی این دانشگاه موفق به ساخت این پوششها شده در توضیح این طرح گفت: این طرح از این جهت کاربردهای زیادی دارد که افراد در طول عمر خود با زخم سروکار داشته و کموبیش درگیر آن میشوند. تولید زخمپوشها با ترکیبات گیاهی و خاصیت آنتیباکتریال هدف من از انجام این طرح بود. گرچه زخمها انواع گستردهای دارند؛ اما زخمپوش تولید شده در این تحقیق، قابلیت استفاده عمومی برای انواع مختلف زخم را دارد.
وی تأکید کرد: روند ترمیم زخم نتیجه حرکت، تکثیر، تقسیم و مرگ سلولهای مشخص و نیز تولید مواد داخل و خارج سلولی است. تلاشهای زیادی برای استفاده از روشهای درمانی جدید انجام شده که با کمک آنها بتوان به اهدافی، چون تسریع روند التیام زخم، جلوگیری از عفونیشدن زخم، افزایش قدرت کشش بستر زخم، کاهش بافت اسکار محل زخم و جلوگیری از ناتوانی بیمار دست پیدا کرد.
این پژوهشگر در ادامه گفت: پوششهای زخم سنتی شامری استفاده کردیم که دارای ویژگیهای زیستتخریبپذیری، زیستسازگاری، سمی نبودن و قابلیت تورم است.
وی ادامه داد: با توجه به بودجه و امکانات مالی محدود، ما توانستیم این طرح را به ثمر برسانیم؛ اما بدیهی است که برای یافتن نتایج بهتر، باید تستهای بالینی نیز داشته باشیم و روی نمونه آزمایشگاهی حیوانی هم این زخم پوش را امتحان کنیم که متأسفانه به دلیل محدودیت مالی، این امر محقق نشد و تستها در حد آزمایشگاهی باقی ماند.
این محقق در پایان خاطرنشان کرد: باتوجه به قیمت ارزان، قابلیت تولید آسان و دردسترسبودن مواد اولیه، تولید این زخمپوش هیدروژلی از لحاظ اقتصادی بهصرفه است. همچنین، استفاده راحت و عدم نیاز به تعویض مکرر زخمپوش میتواند نقش مهمی در راحتی بیمار و کاهش هزینههای درمان نیز داشته باشد. به همین دلیل اگر از این طرح برای انجام تستهای بالینی حمایت شود، میتوان به تجاریسازی یک محصول باکیفیت و کمخطر برای بیماران، امیدوار بود.