یک فعال حوزه صنایع فرهنگی گفت: اگر مفاهیم مقاومت به کالای بازاری تبدیل شوند، ممکن است به جای الهامبخش و کنشگری بودن به نمادهایی برای مصرف فرهنگی تبدیل شوند.
خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، مائده سادات مرویان حسینی: امروزه صنایع فرهنگی به یکی از مهمترین ابزارهای انتقال ارزشها، هویتها و روایتهای فرهنگی در جهان تبدیل شدهاند. این صنایع تنها نقش سرگرمی ندارند؛ بلکه با حضور در زندگی روزمره مخاطبان، میتوانند بهصورت تدریجی و عمیق بر نگرش، احساس و سبک زندگی افراد اثر بگذارند. ویژگی مهم صنایع فرهنگی آن است که پیامهای خود را به شکلی غیرمستقیم و در قالب روایت، شخصیتپردازی و تجربههای عاطفی منتقل میکنند؛ از همین رو، تأثیر آنها بر شکلگیری حافظه جمعی و هویت فرهنگی ماندگارتر از بسیاری از شیوههای مستقیم تبلیغ و آموزش است. به همین دلیل، بسیاری از کشورها از ظرفیت صنایع فرهنگی نهصرفاً قابل مصرف تبدیل شوند. چرا که منطق سرمایهداری تمایل دارد هر پدیدهای را فارغ از ماهیت دینی، فرهنگی یا اجتماعی آن، به محصولی برای خرید، فروش و مصرف تبدیل کند. اگر این اتفاق در حوزه صنایع فرهنگی نیز رخ دهد، مفاهیم مقاومت به جای آنکه الهامبخش کنش و مسئولیتپذیری باشند، ممکن است به نمادهایی سطحی و تزئینی تبدیل شوند و اثرگذاری عمیق خود را از دست بدهند. برای بررسی بیشتر این چالش که صنایع فرهنگی چگونه میتواند با حفظ بهرهگیری از زبان اثرگذار خود، مفاهیم مقاومت و اندیشه شخصیتهای این حوزه را به شکلی اصیل و ماندگار به نسل جدید منتقل کنند با صابر نوریمحب، مدیر مرکز صنایع فرهنگی موسسه سوره امید و فعال حوزه صنایع فرهنگی به گفتوگو نشستیم.