به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، بررسیهای یکی از شرکتها فعال در حوزه تایر نشان میدهد که در اثر سایش لاستیک با کف جاده، نانولولههای کربنی تکجداره از سطح لاستیک جدا نمیشود و وارد هوا نمیشود.
ذرات حاصل از ساییدگی تایر و ترمز در حال حاضر آلودگی بیشتری در بیشتر شهرها نسبت به انتشار گازهای گلخانهای ایجاد میکنند. در حال حاضر نگرانیهایی نسبت به اثرات این ذرات در محیط و روی انسان وجود دارد.
بررسیهای یک شرکت متخصص در حوزه محیطزیست نشان میدهد که ذرات میکروسکوپی حاصل از سایش تایر میتوانند در هوا منتقل شوند و بیشتر آنها در کنار جاده و روی جاده قرار میگیرند. در هوا معلق بودن، بهطور بالقوه برای محیط زیست و برای مردم خطر ایجاد میکند.
در آزمایشگاه توسعه لاستیک آکرون (ARDL)، یک تایر که آج آن با نانولولههای کربن تکجداره تقویت شده است در معرض شتاب سایش و تستهای شبیهسازی قرار گرفت.
تجزیه و تحلیل ذرات موجود در هوا هیچ توسط ARDL در یک مرکز Calspan در کلیولند انجام شد. گونتر فن کروچکوف از مدیران شرکت OCSIAL گفت: «ما نانولولههای کربنی را وارد تایر کردیم تا احتمال رهایش آنها را بررسی نماییم. یک آزمایشگاه مستقل به بررسی این لاستیکها و ذرات رهایش یافته از سطح آن پرداخت. هیچ نانولولههای در هوا یافت نشد.»
تستهای Taber هیچ نانولولهای بیرونزده از این تایرها را در این آزمایشات نشان نداد. دلیل این امر در قدرت پیوند نانولولههای کربنی تکجداره و مورفولوژی منحصر به فرد آنها است.