گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، سامان فریدونی* پژوهشگر اندیشکده دیپلماسی اقتصادی: امروزه دیگر قدرت سخت بهتنهایی منافع کشورها را تأمین نمیکند. کشورها و بخصوص قدرتهای جهانی با مفهومی بهنام قدرت نرم روبهرو هستند؛ این مفهوم از سال ٢٠٠۴ توسط جوزف نای مطرح شد. قدرت نرم یکی از مهمترین مؤلفههای تعیین قدرت در جهان است.
قدرت نرم بنابر تعریف جوزف نای عبارت است از: توانایی یک کشور در اینکه بتواند دیگران را با جذب و الهامبخشی، نه با تهدید و اجبار، به خواستههای خود راغب کند. کشورهای توسعه یافته به قدرت نرم بهعنوان ابزاری برای گسترش و حفظ قدرت خود در جهان مینگرند؛ زیرا این مفهوم بهشدت تأثیر مثبتی بر روی تصویر و جاذبه آنها در بین مردم دیگر کشورها دارد. تصویر و ادراک مناسب نزد مردم دیگر کشورها که از آن باعنوان برند ملی یاد میشود نقش مهمی در تأمین اهداف و برن میآید. این کشور با استفاده از قدرت نرم، برند ملی خود را ساخت؛ برندملی مثبت و فوقالعادهای که این کشور را تبدیل به بازیگری مؤثر و ویژه در افکار عمومی کرده است. این کشور سپس با پیوند زدن برند ملی به اقتصاد خود، به توسعه اقتصادی دست یافت. این الگوی توسعه اقتصادی مبتنی بر برندملی و قدرت نرم برای کشورهای در حال توسعه بسیار کاربردی است. ایران بهعنوان کشوری با فرهنگ و تاریخ غنی میتواند از این الگو استفاده کند. کشورهای غربی تصویری نامطلوب از ایران خلق کردهاند؛ ایران با استفاده از این الگو علاوه بر بازسازی تصویر خود در اذهان مردم جهان میتواند به توسعه اقتصادی نیز برسد؛ البته این امر نیازمند تحقیق و پژوهش فراوان است؛ زیرا باید این الگو را متناسب با شرایط فرهنگی و اجتماعی ایران پیاده و اجرا کرد.