
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پاسخ به سؤالِ یک پرسشگر از مرکز ملی پاسخگوئی به سوالات دینی ارائه شده است:
پرسش :
تفاوت قناعت با زهد چیست؟
پاسخ:
قناعت و زهد را میتوان دو مرحله از یک امر درونی دانست که هدف آن آزادکردن انسان از سلطۀ دنیا و بازگرداندن تعادل میان نیازهای مادی و کمال معنوی است. «زهد» حالتی روحی است که انسان به دلیل دلبستگیهای معنوی و اخروی، به مظاهر مادی بیتوجهی میکند؛ این بیتوجهی در عمل در قالب سادگی و قناعت آشکار میگردد. فلسفۀ عمیق زهد و قناعت، نفی نعمتهای الهی نیست، بلکه مبارزه با بردگی انسان در برابر دنیاست. در جهانی که مصرفگرایی انسان را با ایجاد نیازهای پایانناپذیر گرفتار میکند، زهد و قناعت به انسان میآموزد که از امکانات استفاده کند؛ اما هویت و آرامش خود را به آنها وابسته نکند.
تفاوت قناعت و زهد
پینوشتها:
1. «وَ قَالَ ع الزّهدُ کُلّهُ بَینَ کَلِمَتَینِ مِنَ القُرآنِ قَالَ اللّهُ سُبحَانَهُ لِکَیلا تَأسَوا عَلی ما فاتَکُم وَ لا تَفرَحُوا بِما آتاکُم وَ مَنْ لَمْ یَأْسَ عَلَی الْمَاضِی وَ لَمْ یَفْرَحْ بِالْآتِی فَقَدْ أَخَذَ الزُّهْدَ بِطَرَفَیْهِ» (صبحی صالح؛ نهجالبلاغه؛ قم: مرکز البحوث الاسلامیه، ۱۳۷۴ ش، ص 553، حکمت 439).
2. علی انصاریانپور و سیدعباس دیانتمقدم؛ تحلیل پرسشهای اخلاقی از معصومین علیهم السلام با روش اجتهادی (دفتر اول)؛ دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، شعبه خراسان رضوی، مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی، ص 163 ـ 164.
