در خلال جمعیت کثیر نخبگان و جامعه دانشگاهی که معتقدند این سند نقشه راه پیشرفت زیر نظام آموزشی است، عدهای بدون
حساب و کتاب همچنان بر طبل آرمانی بودن سند میکوبند و تا جایی که میتوانند بر ابعاد انتزاعی خرده میگیرند. پاسخ ما به همه
آنان این است که ذات و ماهیت یک سند جامع، آرمانی بودن آن است. ما باید مدینه فاضله خود را در سند ترسیم کنیم
حساب و کتاب همچنان بر طبل آرمانی بودن سند میکوبند و تا جایی که میتوانند بر ابعاد انتزاعی خرده میگیرند. پاسخ ما به همه
آنان این است که ذات و ماهیت یک سند جامع، آرمانی بودن آن است. ما باید مدینه فاضله خود را در سند ترسیم کنیم
گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- سجاد رضائی آلی*: اوایل دهه ۹۰ زمزمههایی از تدوین و نگارش سند تحول بنیادین با ماهیت نقشه راه کلی و بلند مدت نظام تعلیم و تربیت به گوش رسید. در آن زمان اکثرا به این نتیجه رسیده بودند که فلسفه آموزش و پرورش کشور ساخته و پرداخته برنامهها و افقهای متعالی اسلامی نیست.
بر این اساس مقام معظم رهبری بارها در جمع معلمان، فرهیختگان و دغدغهمندان عرصه تعلیم و تربیت خطر روزمرگی و ضعف فلسفی نظام آموزشی را مطرح نمودند. پس از ابلاغ سیاستهای کلی سند تحول بنیادین و فراگیر شدن اصول و بندهای آن، فارغ از همه دیدگاههای سیاسی و حزبی در
درون نهاد بزرگ آموزش و پرورش، مسئولین و سرمداران این مسئله عظم خود را بکار گرفتند تا این سند را در مخزن اجرایی آن، یعنی مدارس اجرایی کنند و اگر بخواهیم منصفانه به قضیه بنگریم.