گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- سیدمهدی سیدی*: بخشی از جامعهی حزب اللهی و کنشگران انقلابی فضای سیاسی در هر دوره از انتخابات دغدغهای جدی برای ایجاد وحدت در میان نامزدهای منتسب به جریان انقلابی یا با دایرهای کمی وسیعتر جریان اصولگرایی را دارند، کلید واژه “اجماع” به معنی کنار رفتن سایر نامزدها به نفع یک نامزد مشخص در انتخاباتهای متفاوتی در ۳ دهه گذشته استفاده شده و هنوز هم کاربرد دارد.
اما چه کنیم که هر بار سرکنجبین صفرا افزوده و خود واژه اجماع محل دعوا و اختلاف میشود، چه کسی با چه معیاری به نفع چه کسی کنار برود؟ اصلاً سبد رای این نامزدها چقدر هم پوشانی دارد؟ چه کسی کنار برود تا رای او در سبد جریان رقیب نرود؟ بالاخره چه کسی اصلح است؟ اصلاً دنبال اصلح باشیم یا صالح مقبول؟ ملاک مقبولیت کدام نظرسنجی است؟ تکلیف آن که کنار میرود چه میشود؟ و… .