گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- زینب شوندی: «ورزش سیاسی نیست!» این جمله را احتمالا زیاد شنیده باشید. جملهای که زیاد شنیده شدن آن نشان میدهد که بازوان رسانهای نمایندگان ایدهی سرمایهداری مدرن، تلاشهای زیادی کردهاند. جریانی که نطفهی اندیشهی آن ابتدا با معنازدایی و روحزدایی از همهی ابعاد زندگی بشر در قرن هفدهم آغاز شد، برای خود فکر، دانشگاه و واحد درسی، سازمان و ارگان اداری و… ساخت. اکنون و در جهان پُست مدرن نیز بیش از هر زمان دیگری در صورتبندی چرایی و چگونگی بیمعنایی هضم شده است. برای سیاستمداران دنیای مدرن، سیاستزدایی از متن زندگی مردم و اتفاقات جامعه، بستری مساعد است برای اعمال آسانتر قدرت. پس چرا که نه؟ ورزش سیاسی نیست!
گفتاری که شاید روی کاغذ زیبا به نظر برسد، اما حتی همین معنای سیاستزادیانه نیز، آن جا کرداد ۱۴۰۳) اعلام کرد که «از ورزشکاران اسرائیلی در طول بازیهای المپیک پاریس به صورت شبانهروزی محافظت میشود. این تصمیم، به دنبال اظهارات اخیر یک نماینده فرانسوی مبنی بر عدم استقبال از هیأت ورزشی اسرائیل و فراخوان وی برای اعتراض به حضور آنها اتخاذ شد.
المپیک فرانسه با شعار «صلح و زندگی» با حضور رژیم اسرائیل در حال برگزاری است. نمایش عریان تناقض در عملکرد صاحبان قدرت، این بار خود را در ویترین جهانی المپیک به نمایش گذاشته است. جالب توجه است که پویشهای رسانهای و تجمعات مردمی، حتی در چنین شرایطی نیز کارکرد قابل توجهی دارد و میتوان با بسیج نیروها و تشکلهای مردمی، امید داشت که بیش از گذشته به دیوار بیاعتنایی سازمانیافته به اخبار غزه، ضربه وارد شود.