به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، ناهید خندان به چالشهای اصلی توسعه فناوریهای هیدروژنی و پیلهای سوختی در ایران اشاره و تأکید کرد: مسائل اقتصادی، کمبود سرمایهگذاری و نبود زیرساختهای مناسب از موانع اصلی تجاریسازی این فناوریها هستند.
وی همچنین بر اهمیت تولید هیدروژن از منابع مختلف و فناوری دیمتیلاتر بهعنوان جایگزین سوختهای فسیلی در صنعت حمل و نقل تأکید دارد.
خندان ادامه داد: یکی از مهمترین چالشهای توسعه و تجاریسازی فناوریهای مربوط به تولید هیدروژن و پیل سوختی در ایران، مسائل اقتصادی و عدم حمایت مالی کافی است. هزینههای تولید هیدروژن (خصوصاً به روش تجدیدپذیر) و پیلهای سوختی، به دلیل نیاز به فناوریهای پیشرفته و مواد گرانقیمت، مانع از رقابتپذیری این فناوریها در بازار شده است و کمبود سرمایهگذاری و حمایتهای دولتی برای تحقیق و توسعه در این حوزه نیز انگیزه برای توسعه فناوریهای جدید را کاهش میدهد. اگرچه دری را کاهش دهد.
خندان یادآور شد: البته استفاده از دی متیل اتر چالشها و ملاحظاتی نیز دارد که نیازمند تحقیق و توسعه بیشتری است. به عنوان مثال استفاده از آن به جای دیزل تقریباً به دو برابر حجم سوخت برای همان انرژی خروجی نیاز دارد که میتواند برای طراحی خودرو و ذخیره سوخت چالشهایی ایجاد کند.
وی تاکید کرد: به طور کلی، دی متیل اتر یک جایگزین مناسب برای سوختهای فسیلی در بخش حمل و نقل، به ویژه برای کاربردهای سنگین است. مزایای زیستمحیطی، سازگاری با زیرساختهای موجود و پتانسیل تولید انرژیهای تجدیدپذیر، آن را به گزینهای جذاب برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای و انتقال به سمت منابع انرژی پایدارتر در حملونقل تبدیل میکند. تحقیقات و توسعه بیشتر برای رسیدگی به چالشهای مرتبط با استفاده از آن و بهینه سازی ادغام آن در سیستمهای فعلی مورد نیاز است.