گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- پوریا سرداریان، فعال دانشجویی خراسان شمالی: در آستانه سالگرد شهادت حاج قاسم عزیز، مدام کلمات این فراز وصیتنامهاش جلوی چشمانم رژه میرود که: «بدانید جمهوری اسلامی حرم است و این حرم اگر ماند، دیگر حرمها میمانند. اگر دشمن، این حرم را از بین برد، حرمی باقی نمیماند، نه حرم ابراهیمی و نه حرم محمّدی (ص).»
من اینطور صحنه را دریافت میکنم که در نبرد مرگ و زندگی جبهه حق و باطل در منطقه، جبهه عبری-غربی-عربی پشتبهپشت هم در حال مصاف با ایران هستند. اما در این سو، ایران خود، پشتیبان و الهامبخش کشورهای مقاومت است و در صورت ورود مستقیم به مصاف با جبهه باطل، پشتیبان قدرتمندی ندارد که به او تکیه کند؛ چه اینکه همپیمانان راهبردی مثل روسیه و چین هم بر مبنای منافع و موازنه قدرت با ایران در تعامل هستند، نه بر مبنای آرمان و عقیده. پس بایستی به ایران به دیده آخرین حلقه از زنجیره مقاومت و منبع و مبدأ تولید قدرت جبهه حق نگریست. سایر اضلاع جبهه مقاومت هم به ایران نه صرفا به عنوان پشتیبان سختافزاری، بلکه مهمتر از آن به عنوان الهامبخش نرمافزاری مقاومت مینگرند.
حال ایران با این جایگاه، در میانه اتفاقات پرشتاب غرب آسیا و توحش افسارگسیخته جبهه صهیونی که به خیال خود در حال پیشروی در تحقق نقشه خاورمیانه جدید است چه باید بکند؟