به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، افزایش سن دو روند متضاد در خطر ابتلا به سرطان را به همراه دارد. اول، این خطر در دهه ۶۰ و ۷۰ زندگی ما افزایش مییابد، زیرا دههها جهش ژنتیکی در بدن ما ایجاد و جمع شده است. اما پس از گذشت حدود ۸۰ سال از عمر انسان، این خطر دوباره کاهش مییابد و اکنون یک مطالعه جدید میتواند دلیل اصلی آن را توضیح دهد.
به نقل از اسای، یک گروه بینالمللی از دانشمندان پشت این مطالعه، سرطان ریه را در موشها تجزیه و تحلیل کردند و رفتار سلولهای بنیادی آلوئولار نوع ۲ (AT ۲) را ردیابی کردند. این سلولها برای بازسازی ریه بسیار مهم هستند و همچنین محل شروع بسیاری از سرطانهای ریه هستند.
آنچه ظاهر شد سطوح بالاتر پروتئینی به نام NUPR ۱ در موشهای مسنتر بود. این پروتئین باعث میشود سلولها طوری عمل کنند که گویی دچار کمبود آهن هستند که به نوبه خود سرعت بازسازی آنها را محدود میکند و محدودیتهایی برای رشد سالم و تومورهای سرطانی ایجاد میکند.
شوکیان ژوانگ (Xueqian Zhuang) زیستشناس سرطایستشناس سرطان از MSK میگوید: آنچه دادههای ما در زمینه پیشگیری از سرطان نشان میدهد این است که رویدادهایی که در جوانی رخ میدهند، احتمالاً بسیار خطرناکتر از رویدادهایی هستند که بعداً رخ میدهند؛ بنابراین جلوگیری از سیگار کشیدن، برنزه کردن بدن یا سایر روشهای قرار گرفتن در معرض اشعههای سرطانزای آشکار در جوانان احتمالاً مهمتر از آن چیزی است که فکر میکردیم.
در اینجا چیزهای بیشتری در مورد اثرات NUPR ۱ و نحوه ارتباط آن با عملکرد سلولهای بنیادی، هم از نظر بازسازی سالم و هم از لحاظ رشد سرطانی وجود دارد، اما اینها یافتههای مهمی برای مبارزه با سرطان در هر مرحله از زندگی هستند.
مانند همیشه در مورد درمانهای سرطان، عوامل متعددی باید در نظر گرفته شوند. مثلا نوع و مرحله سرطان، سایر شرایط پزشکی که ممکن است درگیر باشند و همانطور که این مطالعه جدید نشان میدهد، سن فرد. هرچه بتوانیم این درمانها را شخصیتر کنیم، میتوانند مؤثرتر باشند.
ژوانگ میگوید: هنوز چیزهای ناشناخته زیادی وجود دارد که چگونه پیری واقعاً زیستشناسی سرطان را تغییر میدهد.
این پژوهش در مجله Nature منتشر شده است.