به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، اگر بشر یک روز به توانایی ساخت اولین ساختمانهای دائمی در مریخ دست یابد، احتمالاً به آجرهایی ساختهشده از سنگپوشهی مریخی نیاز خواهد داشت؛ اما این احتمال وجود دارد که مصالح ساختمانی به خون و سایر مایعات بدن فضانوردان نیز نیاز داشته باشد!
کاوشگرانی که مسئول ایجاد یک پایگاه دائمی در مریخ هستند، باید مصالح را بهطور استراتژیک بستهبندی کنند؛ زیرا در موشکی که آنها را به همسایهی زمین میبرد، فضا بسیار محدود خواهد بود و هزینه و نیازهای سوختی مأموریت با افزایش بار، بالا میرود. به همین دلیل، اولین گروهها باید به منابع اطراف خود تکیه کنند که عمدتاً شامل مقدار زیادی سنگ و خاک است. با اینحال، یک استراتژی هزار ساله ممکن است به آنها کمک کند تا از سایر افزودنیهای در دسترس حداکثر استفاده را ببرند.
بتن روم از بتن مبتنیبر گوگرد یا آستروسیت را هنگام برنامهریزی برای یک پایگاه در مریخ در نظر بگیرند. چالشهای متعدد دیگری مانند قرارگیری سیاره در معرض تابش فرابنفش، آبوهوای مرگبار، گرانش کم و کمبود آب ممکن است مانع از زندگی دائمی انسانها در آنجا شود.
نویسندگان توضیح میدهند که موفقیت به «توسعهی راهحلهای کمهزینه و عملی بستگی دارد»؛ از جمله ساختوساز در محل که با استفاده از منابع موجود، به عنوان رویکردی بسیار امیدوارکننده ظاهر میشود. منابعی که ممکن است شامل خون، عرق و اشک بازدیدکنندگان نخستین مریخی باشد.