به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، در یک مطالعه جدید، اخترشناسان ۲۸ میلینووا را در ابر ماژلانی بزرگ (LMC) و ابر ماژلانی کوچک (SMC) که دو کهکشان اقماری کهکشان راه شیری هستند، کشف کردند. آنها سپس دریافتند که اولین انفجار ممکن است هشت سال پیش مشاهده شده باشد، اما شناسایی نشده نباشد.
به نقل از اسپیس، اگرچه دانشمندان کاملا نمیدانند که چگونه این رویدادها پرتوهای ایکس را تولید میکنند، اما معتقدند که میلینوواها زمانی ایجاد میشوند که ستارگان مرده به نام کوتولههای سفید از یک ستاره همراه متورم شده، تغذیه میکنند.
پرزمک مروز (Przemek Mróz)، عضو گروه و دانشمند دانشگاه ورشو، میگوید: ما با گروهی از ستارگان متغیر در حال فوران مواجه شدیم که فورانهای متقارن مثلثی شکل بسیار مشخصی را نشان میدادند که شبیه هیچ ستاره متغیر قبلی شناخته شدهای نبود. ما این گروه جدید از ستارهها را به طور اتفاقی پیدا کردیم.
این گروه در حال جستوجوی دادههای ۲۰ ساله از آزمایش عدسی گرانشی نوری (OGLE) برای کشف «رویدادهای همگرایی گرانشی» با انحنای نور طولانی مدت بودند که میتواند وجود سیاهچالههای باقی مانده از مهبانگ به نام «سیاهچالههای اولیه» را نشان دهد.
مروز میگوید: در ماههای اخیر، من روی پروژهای کار میکردم که هدفش جستجوی نشانههایی از سیاهچالههای عظیم اولیه در هاله ماده تاریک راه شیری بود. ما هیچ موردی را پیدا نکردیم که نشان دهد چنین سیاهچالههای عظیمی ممکن است کمتر از چند درصد ماده تاریک را تشکیل دهند.
به طور معمول، این ممکن است تیم را ناامید کند. اما نتیجه منجر به کشف این منابع پرتو ایکس ستارهای عجیب شد که امروزه به عنوان میلینووا شناخته میشوند.