گروه اقتصادی– حامد قدوسی، کارشناس اقتصادی نوشت: مثل همیشه پس از انتشار پست قبلی در مورد زاویه نگاه به بدهی دولت (از منظر پرداخت بهره یا Debt Service به جای پرداخت اصلی)، نقدها و سوالات و مباحث تکمیلی زیادی از سوی خوانندگان گرامی دریافت کردم. خلاصهای از آنها و برخی نکات تکمیلی را اینجا مینویسم.
به گزارش بولتن نیوز، وقتی از منظر بدهی دائمی به مساله نگاه کنیم، باید بین «سطح بدهی» و «سطح اقساط (Debt Service)» تفکیک قایل شویم. برای ملموس شدن ماجرا به این دو عدد نگاه کنید: از سال ۲۰۰۰ تا الان، سطح بدهی دولتی آمریکا از حدود ۳۰درصد به ۸۰درصد تولید ناخالص داخلی (GDP) رسیده است. ولی از آن طرف «بهره پرداختی» از حدود «یک و نیم درصد GDP» به «نیم درصد GDP» تقلیل پیدا کرده است! (توجه کنید که از منظر بدهی دائمی، بدهکار فقط بهره را پرداخت میکند و اقساط شامل بازپرداخت اصل نیست.)
چرا این اتفاق افتاده است؟ یک دلیلش به پدیده فراوانی پسانداز (Saving Glut) در سطح جهانی بر میگردد که باعث شده است نرخهای بهره به شدت پایین باشد. چرا پسانداز فراوان است؟ یک دلیلش تغییرات جمعیتی و دلیل دیگرش رشد اقتصادهای نوظهور (مثل چین) است. وقتی جمعیت جوان و پولدار باشد و زیرساختها هم قبلا ساخته شده باشد، عرضه پسانداز بالا است چون این جوانها میخواهند مازاد درآمد خود را جایی برای بازنشستگی پسانداز کنند. وقتی هم اقتصاد نیاز زیادی به ساختن ندارد، تقاضای سرمایهگذاری پایین خواهد بود و نرخهای بهره در تعادل پایین میآیند.