گروه اقتصادی – بمانجان ندیمی: «بوروکراسی اداری»؛ عبارتی آشناست که هر آنکه دستی بر آتش فعالیتهای اقتصادی دارد آن را در روند کسب و کارش تجربه کرده است. این بوروکراسی چنان در بدنه تمامی امور کشور ریشه دوانده که بزرگترین دستانداز بهبود محیط کسبوکار به حساب میآید، اما سوال اینجاست که وقتی از بوروکراسی اداری حرف میزنیم، منظورمان چیست؟ آنچه در بین عموم جامعه از این واژه برداشت میشود چندان خوشایند نیست.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از دنیای اقتصاد، آنها بوروکراسی اداری را به قوانین خشک و بیروحی اطلاق میکنند که سلسلهمراتب تخصصگرایی زیاد و تعدد ادارات و واحدها، افراد را از تمام کارها ناتوان میسازد و باعث میشود ادارات در برابر تغییرات از خود مقاومت نشان دهند، اما بازهم این تعاریف تنها در نوشتار معنی دارد و آنچه اتفاق میافتد، فراتر از اینهاست. بوروکراسی اداری که همزمان با ورودم به حوزه بازرگانی بود، پایم به این ساختمان باز شد. در سالهای اخیر هیچ چیز در این ساختمان عوض نشده بهجز آنها که پشتمیز نشستهاند. قرار مصاحبهام این دفعه با معاون فنی گمرک است که در رسانهها حضوری پررنگ دارد؛ مهردادجمال ارونقی. باید بروم طبقه هفتم ولی نگهبانان درب ورود میخواهند که منتظر بمانم تا هماهنگ کنند. بدون آنکه اسمم را بپرسند. چند دقیقه مینشینم ولی مجوز ورودم صادر نمیشود. به آقای ارونقی پیام میدهم که من پایینم ولی هنوز اجازه ورودم را ندادهاند. روی صندلی انتظار پایین ساختمان گمرک یک زن و مرد دیگر هم نشستهاند. به من زیر چشمی نگاه میکنند. وقتی به نگهبان میگویم با آقای ارونقی قرار دارم، نگاهشان دقیقتر میشود. فاصلهمان آنقدر نیست که صدایشان را نشنوم. از رئیس سازمان توسعه تجارت میگویند. از گمرک رجایی حرف میزنند و اینکه باری که وارد کردهاند به مشکل برخورده و با هم مشورت میکنند که باید چه راهی در پیش بگیرند، اما من از معطلی بیدلیلم عصبیام و تنها کلیدواژههایی مثل «ثبتسفارش»، «کدرهگیری»، «بانک مرکزی» و… بین حرفهایشان توجهم را جلب میکند.