22 / 11 /1404
به گزارش خبرنگار سرویس دانشگاه خبرگزاری آنا، بومیسازی صنایع موشکی در ایران، با تکیه بر ظرفیت دانشگاههای تراز اول کشور، از مرحله مهندسی معکوس به مرحله «نوآوری بنیادین» رسیده است. در حوزه پیشرانها، دانشکدههای مهندسی هوافضا و شیمی با ورود به عرصه نانو-کاتالیزورها و مواد پرانرژی، موفق به تولید سوختهای پایداری شدهاند که برد و سرعت موشکهای ایرانی را به سطحی فراتر از انتظار رسانده است. نبرد ۱۲ روزه خردادماه، در واقع آزمون عملی پایاننامههای دکتری بود که در آن دقت اصابت زیر ۱۰ متر برای موشکهای بالستیک دوربرد به اثبات رسید. این سطح از دقت، مدیون الگوریتمهای هوش مصنوعی و هدایت اینرسیایی است که در مراکز تحقیقاتی دانشگاهی توسعه یافتهاند.
بومیسازی فناوریهای هایتک و سد نفوذ
یکی از دستاوردهای حیاتی این پیوند، استقلال کامل در بخش «ریزفناوریهای هدایت و کنترل» است. پیش از این، نفوذ در سامانههای الکترونیکی یکی از نگرانیهای اصلی بود؛ اما امروز با طراحی ریزپردازندهها و سنسورهای بومی در گروههای برق و کامپیوتر دانشگاههای صنعتی، امکان هرگونه جمینگ (اختلال) یا نفوذ سایبری به سامانههای موشکی و پهپادی به صفر متمایل شده است. این خودکفایی در بخش هایتک، به ایران اجازه داد تا در جریان تنشهای بهمن ۱۴۰۴، با اطمینان کامل از شبکه پدافندی یکپارچه خود، آسمان کشور را به منطقهی پرواز ممنوع برای پیشرفتهترین جنگندههای نسل پنجم تبدیل کند.