به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، آرتروز مفصل کارپومتاکارپالاول (CMC1) انگشت شست دست، به عنوان شایعترین نوع آرتروز، پس از آرتروز زانو شناخته میشود. شیوع این عارضه در جمعیت سالمند بر اساس دادههای رادیوگرافیک به ۸۰ درصد میرسد. در حال حاضر درمان بیماران مبتلا به آرتروز درجه ۲ و ۳ از طریق جراحیهای مبتنی بر آرتروپلاستی با پروتز و نسج نرم صورت میگیرد.
استفاده از پروتز به دلیل کوچک بودن مفاصل دست و ناتوانی آنها در تحمل وزن بالا، از پایداری کافی برخوردار نبوده و رضایتبخش نیست. همچنین در روش آرتروپلاستی با نسج نرم به دلیل لزوم جداسازی تاندون و در برخی موارد استخوان، تعادل دست کاهش یافته و طول انگشت کوتاه میشود که برای بیماران نامطلوب است؛ بنابراین روش درمانی پیشنهادی این تیم مبتنی بر استفاده از نیروی دافعه بین قطبهای همنام دو ایمپلنت آهنربایی داخل استخوانهای دو طرف مفصل و در نتیجه ایجاد فاصله و کاهش فشار فضای مفصل است. این روش میتواند منجر به کاهش چشمگیر درد و حتی بهبود آرتروز شود. در این روش طی یک عمل جراحی آهنرباهای جایگذاری شده در کپسولهای سازگار با بدن، درون استخوانهای متاکارپ و تراپوزیوم (استخوانهای تشکیل دهنده مفصل (CMC۱ قرار داده میشوند.