

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو- زینب شوندی، دیدار رمضانی مقام معظم رهبری با دانشجویان، یکی از گرمترین دیدارهاییست که حسینیه آبیرنگ امام خمینی به خود تجربه میکند. دیداری که اگر قرار باشد در صرفا یک کلمه آن را توصیف کنم، «صراحت» را انتخاب میکنم. صراحتی از جنس آرمانخواهی بیتعارفِ جوانِ جانانه! دیداری که در دوران مسئولیتم در تشکل، امکان تجربهاش را داشتم و فکر میکردم دیگر قرار نیست حظ حضور در این جلسه را تجربه کنم؛ و فکر میکردم آخرین بارِ من، اتفاق افتاده است! از چند روز قبل رفقایِ هنوز تشکلیمان که درگیر متن و آمادگی برای جلسه بودند با زمزمههایشان به یادم میآوردند که ماه رمضان، علاوه بر آن سه شب مرسوم، برای دانشجوی تشکیلاتی، یک شب قدر دیگر هم دارد، یعنی شب دیدار دانشجویان با رهبر انقلاب، فرصتی کوتاه و مغتنم برای بیان مهمترین حرفها.
<ت و... فردا در جلسهای حاضر شوم. ساعت بلیط را چک کردم و به زمان مشترکی رسیدیم. قرار تنظیم شد و آخر مکالمه گفتم: «میدانم صرفا یک احتمال است که بشود یا نشود، اما این احتمال آن قدر شیرین بوده که اگر در حد همین مکالمهی تلفنی باقی بماند و محقق نیز نشود، بابت همین شادیِ احتمالیِ چند لحظهای هم خدا را شکر.» گفت حالا که مشهد هستید داستان را با امام رضا هماهنگ کنید. مکالمه را به لبخند تمام کردیم.
