05 / 01 /1405
به گزارش خبرگزاری آنا، پیام نوروزی سال ۱۴۰۵ رهبر معظم انقلاب اسلامی، امام سید مجتبی خامنهای، در نقطه عطف تاریخی از حیث استمرار حاکمیت ولایت فقیه و رهبری معظم له و همزمانی آن با جنگهای ترکیبی و تقارن عید فطر و نوروز، فراتر از یک پیام مناسبتگرایانه بوده، بلکه گفتمانی راهبردی با لایههای معناشناختی عمیق است. این پیام را باید در چارچوب «نظریه انقلاب اسلامی» تحلیل کرد که در آن مؤلفههای سختافزاری و نرمافزاری قدرت در هم تنیده شده و افق تمدنسازی نوین اسلامی را ترسیم مینماید. در این یادداشت، هفت محور راهبردی پیام با رویکردی تحلیلی-نظری واکاوی میشود.
اول: بازتعریف هستیشناختی قدرت
جمله کلیدی «خط مقدم ایران خیلی بزرگتر از ذهنیت حقیر و کوچک دشمن است» نه یک توصیف معمولی، بلکه یک گزاره نظری در باب چیستی قدرت است. دشمن صهیونی-آمریکایی با اتکا به خوانش پوزیتیویستی از قدرت که آن را در موشک، پهپاد و اژدر و سایر ارکان مادی و سختافزاری خلاصه میکند، دچار «خطای محاسباتی راهبردی» شد. آنچه در حوادث سال ۱۴۰۴ (از جنگ تحمیلی خرداد تا کودتای دی و نهایتاً جنگ تحمیلی اسفند) رخ نمود، ظهور «قدرت اجتماعی-فرهنگی» یا به تعبیر دیگر قدرت نرم به مثابه بنمایه اصلی بازدارندگی بود. از منظر نظریه انتقادی امنیت، اینجا شاهد گذار از «امنیت سخت» به «امنیت هوشمند و نرم» هستیم که در آن عمق راهبردی یک ملت با میزان سرمایه اجتماعی، انسجام هویتی و ظرفیت بسیجکنندگی آن سنجیده میشود. تکرار سه حماسه بزرگ حضور میلیونی مردمی، در سه روز ۲۲ دی، ۲۲ بهمن و ۲۲ اسفند و حضور میلیونی در سطح شهر و محلات در ۲۳ شب پیاپی همان ماهیت هستیشناسانه قدرت ایران اسلامی است که رهبر انقلاب نیز بر آن تأکید کردهاند.