تحقیقات مختلفی بر این اذعان داشتهاند که عشق، یک نیروی خاموش و محرک پشت نوآوریها و انتخابهای اخلاقی بشریت بوده، چیزی که اکنون رباتهای هوش مصنوعی مانند ChatGPT را نیز درگیر کرده است.
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، بر اساس آمارها، در دهه ۱۹۲۰ به ازای هر ۱۰۰۰ نفر در ایالات متحده، سالانه ۱۲ ازدواج شکل میگرفت. از این جهت به سراغ آمار دهه ۱۹۲۰ رفتهایم که این دهه، دهه اختراعات جدید بود.
حالا میخواهیم بدانیم عشق در آن دوره چقدر بر مهندسی، معماری و علم تأثیر گذاشت؟ آیا هورمونهایی مانند اکسیتوسین(oxytocin)، وازوپرسین(vasopressin) و دوپامین(dopamine) افراد را خلاقتر میکنند یا عشق به تنهایی الهامبخش بوده است؟ کدام زوجهای دانشمند و مشهور بودهاند که به عنوان مدرکی بر تاثیر عشق بر نوآوری محسوب میشوند؟