گروه اقتصادی: در سال ۱۹۹۲، بانک مرکزی فنلاند کارتی به نام «آوانت» را راهاندازی کرد. کارت آوانت به جای بانک تجاری، از سوی بانک مرکزی فنلاند پشتیبانی میشد که به ادعای این بانک، اولین ارز دیجیتال بانک مرکزی جهان (cbdc) محسوب میشود. دارندگان این کارت فاقد حساب بانکی بودند اما ارزش پولی آنها توسط تراشههای درون آن همانند پول نقد مشخص میشد. آوانت به مدت سه سال اجرا و سپس خصوصی و نهایتا متوقف شد. چون در مقایسه با سایر کانالهای پرداخت، مانند کارتهای اعتباری برای مشتریان جذاب نبود.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از مسیر اقتصاد، 30 سال طول کشید تا ایده ارز دیجیتال بانک مرکزی به طور جدی احیا شود. تا سال ۲۰۱۶، تقریباً هیچ بانک مرکزی نگاه جدی به cbdcها نداشت اما اکنون کاهش کاربرد پول نقد، افزایش ارزهای رمزنگاری شده و راهاندازی احتمالی ارز دیجیتال به نام «لیبرا» توسط فیسبوک، باعث شد تا بانکهای مرکزی به دنبال راههایی برای جلوگیری از کاهش کنترل خود بر سیستمهای مالی باشند.