گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-علی نورانی؛ زیگموند فروید سه پسر داشت و سه دختر. او در کنار روانکاوی و عصبشناسی به پدر بودن خود نیز ادامه داد و گویا پدر خوبی هم بوده است. چنان که روزهای سخت یک خانوادهی یهودی در اثنای جنگهای جهانی نیز نتوانست از افتخارات خانوادهی فروید بکاهد. از میان فرزندان، کوچکترین آنها راه پدر را پیش گرفت. «آنا» روانکاوی کودک را پایه نهاد و در سرکوب و دفاع، اندیشهی روانکاوی را گسترش داد. اموری که پدرش، پیش از او دربارهی آنها مقدماتی گفته بود. زیگموند حتی پیش از ظهور آنا، در این علم تنها نبود.
ارنست کوچولو، نوۀ فروید، اولین فرد از خانواده بود که همکاری با پدربزرگ را پذیرفت. شهرهترین برش از زندگی ارنست فروید، زودتر از آن که خود متوجه شود رقم خورد. زودتر از آن که نظراتش در باب روان نوزاد را ارائه دهد و بسیار پیش از آن که فرزندش در آمریکا بمیرد. هنگامی که او در اتاق پدربزرگ در حال بازی با قرقرهی کوچکش بود، فروید مهمترین مشاهدهی خود را در باب لذت انجام میداد. قصهای که آن را در «فراسوی اصل لذت» شرح داده است. وقتی مادر ارنست او را به پدربزرگ و مادربزرگ میسپرد و از خانه خارج میشد، او تنها هجده ماه داشت. غیاب مادر برای طفلی هجدهماهه سببی شده بود تا وی برای بروز غمش به بازی طنزآلودی دست بزند، طنزآلود و تراژیک.
*انتشار یادداشتها به معنای تأیید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروهها و فعالین دانشجویی است.