به گزارش بولتن نیوز به نقل از کیهان، ایجاد تنش، تحریم و از طرفی مذاکره و در نهایت به وجود آوردن نوعی بلاتکلیفی در امورات کشور، راهبرد آمریکا علیه مخالفان است. این راهبرد درباره ایران هم به کار گرفته شده است.
طی دهههای اخیر آمریکا از ابزار «تعلیق بین مذاکره و تنش»، راهبردی ساخته که به شرط واکنش منفعلانه طرف مقابل، آورده پرسودی برای این کشور داشته است. البته اگر عناصر داخلی، معطل آمریکا نشوند آمریکا شکست میخورد و کشور پیشرفت میکند.
با توجه به شرطی شدن برخی دولتمردان و مسئولان نسبت به مذاکرات و اثرگذاری آن بر نوسانات و تحریمهای معطوف به نرخ ارز که بهویژه از انتهای دهه 1380 تاکنون توسط امثال «ریچارد نفیو»، طراحی و تئوریزه شده، از نظر آمریکا؛ «تعلیق» از دو ابزار «مذاکره» و «تنش» بسیار مفیدتر عمل میکند! چرا که برخی مسئولان، مخصوصاً در برخی بخشهای اقتصادی، از تنظیم بودجه گرفته تا اصلاحات آب و انرژی، در انتظار نتیجه مذاکرات و معطل دیوانگیهای ترامپ هس فراهم شود.
نماینده مجلس تأکید کرد: نوسانات ارزی، بهویژه در سالهای اخیر، تأثیرات منفی جدی بر محیط کسبوکار داشته و در گذشته این نوسانات همراه با تقاضای بیثبات مصرفکنندگان، باعث تشدید مشکلات شده بود. هرچند فضای اقتصادی کشور اکنون آرامتر شده اما همچنان به ثبات نسبی نرخ ارز امید میرود.
زارع افزود: پس از نهائیشدن مذاکرات، زمان لازم خواهد بود تا تحریمها برداشته شود و فضای باثباتتری در حوزه تجارت و سرمایهگذاری ایجاد شود. با این حال، فعالان واقعی کسبوکار باید فارغ از نتیجه مذاکرات، به شرایط فعلی توجه کنند و از فرصتهای موجود برای تولید و سرمایهگذاری بهره ببرند. فعالان اقتصادی نباید فعالیت خود را به نتیجه مذاکرات گره بزنند.
فعالیتهای اقتصادی را از بلاتکلیفی نتیجه مذاکرات خارج کنید
نوعی تعلیق در تصمیمگیری برخی بخشهای اجرائی اقتصاد به وجود آمده که ناشی از گره زدن همه چیز به نتیجه مذاکرات است، اما دولت باید ثبات را در محیط اقتصاد کلان ایجاد کند تا وضعیت کسبوکارها به نتیجه مذاکرات گره نخورد.
نوعی تعلیق در تصمیمگیری برخی بخشهای اجرائی اقتصاد به وجود آمده که ناشی از گره زدن همه چیز به نتیجه مذاکرات است، اما دولت باید ثبات را در محیط اقتصاد کلان ایجاد کند تا وضعیت کسبوکارها به نتیجه مذاکرات گره نخورد.