فلرینگ یا سوزاندن گازهای همراه نفت، سالها یکی از نمادهای اتلاف منابع در صنعت نفت ایران بوده است؛ گازی که میتوانست به خوراک صنایع، سوخت نیروگاهها یا حتی پشتوانه توسعه میادین جدید تبدیل شود
به گزارش خبرنگار مهر، فلرینگ یا سوزاندن گازهای همراه نفت، سالها یکی از نمادهای اتلاف منابع در صنعت نفت ایران بوده است؛ گازی که میتوانست به خوراک صنایع، سوخت نیروگاهها یا حتی پشتوانه توسعه میادین جدید تبدیل شود، در مشعلها میسوخت و همزمان آلودگی و هدررفت سرمایه را به همراه داشت. اکنون اما دادههای تازهای که از سوی شرکت ملی نفت ایران اعلام شده، نشان میدهد این مسئله از مرحله هشدارهای کلی عبور کرده و وارد فاز برنامهریزی اجرایی شده است. افزایش میزان جمعآوری گازهای مشعل از ابتدای دولت چهاردهم از حدود ۷ میلیون مترمکعب در روز به بیش از ۱۶ میلیون مترمکعب، تصویری از شتابگیری یک برنامه قدیمی اما حیاتی را ارائه میدهد. اهمیت این روند فقط در خاموش شدن مشعلها خلاصه نمیشود؛ در شرایط ناترازی انرژی، هر مترمکعب گاز بازیافتی میتواند به بهبود امنیت انرژی، کاهش فشار بر شبکه مصرف، کاهش آلایندگی و افزایش بهرهوری اقتصادی منجر شود. در همین چارچوب، شرکت ملی نفت ایران از یک مسیر دوگانه سخن میگوید: پروژههای سریعالاجرا برای اثرگذاری کوتاهمدت و طرحهای زیرساختی بزرگ برای مهار پایدار گازهای همراه در افق بلندمدت.
شتاب در جمعآوری گازهای همراه