به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو این منطقه در گذشته بیحاصل و لمیزرع بود. روستاییان معمولاً حداکثر ۲ هزار یوان به ازای هر «مو» (Mu: واحدی معادل تقریباً ۶۶۷ متر مربع) از کشت سیبزمینی درآمد کسب میکردند. اما شرایط بهطور چشمگیری تغییر کرد. در سال ۲۰۱۶، نیروگاه برق خورشیدی مکمل کشاورزی مزهان (Mezhan) در استان گویژو بهعنوان نخستین پروژه از این نوع راهاندازی شد.
این نیروگاه آزمایشهایی در زمینهی کاشت محصولات مختلف، از جمله گل همیشهبهار، سیبزمینی، گندم سیاه و علوفه، در محل انجام داد. در سال ۲۰۲۳، روستای چاهه (Chahe) در بخش مزهان نیز از این الگو پیروی کرد و ۷۰۰ مو (معادل ۴۶.۷ هکتار) گندم سیاه بین پنلهای خورشیدی کاشت که ارزشی معادل ۳۲۰ هزار یوان (۴۵ هزار دلار) تولید کرد.
«در گذشته، این منطقه بیحاصل و خشک بود. روستاییان نهایتاً میتوانستند تا ۲ هزار یوان به ازای هر مو از کشت سیبزمینی درآمد داشته باشند. اما حالا شرایط تغییر کرده است. آنها اکنون هم از محل واگذاری زمین برای استفاده در تولید برق خورشیدی هزینه دریافت میکنند، هم از کشت محصولات مختلف درآمد دارند، و هم بابت کار در نیروگاه یا تعاونیها مزد میگیرند.